نوشته : الهام حقیقت جو، طاهره نجفی كارشناسان ارشد تغذیه
۱– مقدمهبیماریهای قلبی– عروقی (ئبٴ) یكی از عمدهترین عوامل مرگ و میر در سراسر دنیا هستند و متاٴسفانه روند روزافزونی دارند. هر ساله در حدود ۳۲ میلیون نفر از بیماریهای عروقی رنج میبرند كه حداقل نیمی از آن در افراد با بیماریهای قلبی– عروقی و مغزی– عروقی است. طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۳ بیماری قلبی عروقی منجر به ۷/۱۶ میلیون مرگ در جهان (۹/۲۹ درصد كل) شده است. بیماری قلبی اولین عامل مرگ و میر در زنان و مردان آمریكایی محسوب میشود. سالانه بیش از ۴/۱ میلیون آمریكایی به دلیل بیماری قلبی عروقی میمیرند (۱مرگ در هر ۳۶ثانیه)، كه یكی از دلایل آن را میتوان چربی خون بالا برشمرد.
عوامل خطر مهمی در بیماریهای قلبی عروقی نقش دارند كه مهمترین آنها عبارتند از:
استعمال سیگار، پرفشاری خون(فشار خون بیشتر یا مساوی با خخذذ ۹۰/۱۴۰ )، پئب پایین (كمتر از دح/خذ۴۰)، داشتن سابقه خانوادگی بیماری قلبی عروقی (سن ابتلا در مردان درجه اول فامیل كمتر از ۵۵ سالگی و در زنان كمتر از ۶۵ سالگی)، سن (در مردان سن بالای ۴۵ سال و در زنان سن بالای ۵۵ سال).








