نوشته : سالومه آرمين كارشناس ارشد علوم تغذيه انستيتو تحقيقات تغذيه اي و صنايع غذايي كشور
تاريخچهواژه دوغ صفت مفعولي است از فعل دوشيدن، بنابر اين از نظر لغوي دوغ يعني «دوشيده شده». دوغ از نوشيدنيهاي سنتي آشناي كشور ايران است. دوغ در ايران، ابتدا يكي از فرآوردههاي جانبي كره محسوب ميشد. به اين شكل كه ابتدا ماست پر چربي، با آب رقيق ميشد و سپس با استفاده از مشك، چربي آن جدا و باقيمانده به عنوان دوغ مصرف ميگرديد. امروزه با تغيير در روند توليد كره به لحاظ تكنولوژي، روش توليد دوغ نيز به عنوان نوشيدني تخميري شيري تغيير يافته است.
دوغ، نوشيدني لبني است كه از اختلاط ماست پاستوريزه، آب، اسانسهاي گياهي و نمك به دست ميآيد. اين محصول به طور ميانگين 50 درصد تركيبات و ارزش غذايي ماست را داراست و از آنجايي كه مواد افزودني و مواد نگهدارنده در توليد آن مورد استفاده قرار نميگيرد، علاوه بر اينكه غذاي با ارزشي ميباشد، از نظر سلامت مصرفكننده نيز بسيار اهميت دارد.
