نوشته : مريم آريافر كارشناس تغذيه، كارشناس ارشد علوم و صنايع غذايي
گياه
«آلوئهورا» كه در ايران بيشتر به نام «صبر زرد» شناخته ميشود، گياهی است
که بهطور عمده در مناطق خشک رشد میکند. آلوئهورا با اينکه به خانواده
زنبق تعلق دارد، اما در ظاهر شباهت بسيار زيادی به کاکتوس دارد. در بين بیش
از ۲۴۰ گونه آلوئهورا چهار نمونه آلوئهورا تشخيص داده شده که دارای ارزش
غذايی هستند.اولين گزارش مکتوب که در آن به آلوئهورا اشاره شده است، متعلق به چهار هزار سال پيش از ميلاد مسيح است و در غار نوشتهها و کندهکاریهای روی ظروف در معابد باستانی مصر کشف شده است. در افسانههای به جای مانده از مصر باستان آمده است که آلوئه گياهی چنان گرامی بوده که افراد برای حضور در مراسم مرگ يک فرعون بايد تحفهای از برگهای آلوئهورا تقديم میکردند. داستانهايی نيز درباره استفاده کلئوپاترا از آلوئهورا، عسل و شير برای حفظ زيبايی افسانهای آنها گفته میشود. کلئوپاترا ملکه مصر پوست خود را هر روزه با آن ماساژ میداد که از شر آفتاب مصر در امان باشد. حتی مصريان آن را برای موميايی مردگان خود به کار میبردند.








