نوشته : دكتر احمد ساعدي
سالها
پيش در كشور آمريكا، كمپاني بيمه عمر به نام متروپوليتن بسيار علاقهمند
بود كه در مورد طول عمر افراد تحقيق نمايد. اين كمپاني معتقد بود كه صرفه
اقتصادي شركت بيمهاياش در اين است كه افرادي را بيمه عمر نمايد كه طول
عمر بيشتري دارند (و حق بيمه طولاني مدت پرداخت مينمايند). به همين دليل
از متخصصان سلامت دعوت نمود تا در مورد اين سوال «كه چه كساني طول عمر
بيشتري دارند» تحقيق نمايند. بعد از تحقيقات چندين ساله فراوان پاسخ اين
سوال چنين بود: افرادي كه لاغرتر هستند طول عمر بيشتري دارند. تا آن زمان
باور عمومي اين بود كه افرادي كه چاقتر يا فربهتر هستند سالمتر هستند،
به همين علت نيز فربه بودن يك امتياز به شمار ميرفت. از آن زمان به بعد،
افراد تمايل به كاهش وزن داشته و افرادي كه لاغرتر هستند سالمتر به شمار
ميروند.
سالها
پيش در كشور آمريكا، كمپاني بيمه عمر به نام متروپوليتن بسيار علاقهمند
بود كه در مورد طول عمر افراد تحقيق نمايد. اين كمپاني معتقد بود كه صرفه
اقتصادي شركت بيمهاياش در اين است كه افرادي را بيمه عمر نمايد كه طول
عمر بيشتري دارند (و حق بيمه طولاني مدت پرداخت مينمايند). به همين دليل
از متخصصان سلامت دعوت نمود تا در مورد اين سوال «كه چه كساني طول عمر
بيشتري دارند» تحقيق نمايند. بعد از تحقيقات چندين ساله فراوان پاسخ اين
سوال چنين بود: افرادي كه لاغرتر هستند طول عمر بيشتري دارند. تا آن زمان
باور عمومي اين بود كه افرادي كه چاقتر يا فربهتر هستند سالمتر هستند،
به همين علت نيز فربه بودن يك امتياز به شمار ميرفت. از آن زمان به بعد،
افراد تمايل به كاهش وزن داشته و افرادي كه لاغرتر هستند سالمتر به شمار
ميروند.







