پوكي استخوان حالتي است كه در آن استخوان شكننده شده و احتمال
شكستگي با ضربات كوچك افزايش مييابد. پوكي استخوان از گرفتاريهاي
بسيار شايع جوامع بشري است كه بعد از سن 35 سالگي روند آن در انسان
آغاز ميشود. حدود نيمياز زنان مسنتر از 45 سال و 90 درصد زنان مسنتر از 75 سال
به بيماري پوكي استخوان مبتلا ميشوند. مردان مسن نيز به پوكي استخوان مبتلا
ميشوند كه البته ميزان ابتلاي آنان كمتر از زنان است. به طور تقريبي از هر سه زن
يك نفر و از هر دوازده مرد يك نفر به پوكي استخوان مبتلا ميشوند و اين امر در سال
منجر به ده هزار شكستگي ناتوان كننده در مبتلايان ميشود كه متاسفانه تعداد اندكي
از مبتلايان به پوكي استخوان مورد بررسي و ارزيابي قرار ميگيرند.
پوكي استخوان عارضهاي است كه با بالارفتن سن بوجود ميآيد. در
نتيجه از استحكام بافت و املاح استخواني كم شده و از مقاومت آن كاسته ميشود.
استخوان انسان در سن كودكي خاصيت ارتجاعي و تحمل فشار زيادتري را دارد و به تدريج
سفت و محكم شده و از مقاومت آن كاسته ميشود و اين مسئله در سن 20 سالگي به اوج خود
ميرسد و بين سن 20 تا 35 سالگي استحكام استخوان به همان قوت باقي ميماند.