
نوشته : دکتر حمید محقق پزشك داخلي
کم خونی یا همان آنمي (anemia) وضعیتی است که در آن، تعداد یا اندازه گلبولهای قرمز یا مقدار هموگلوبین موجود درخون کم میشود. این حالت باعث میشود که ظرفيت حمل اکسيژن کاهش پیدا کند و تبادل اکسیژن و دیاکسید کربن بین خون و سلولها دچار اختلال شود. به عبارتی اکسیژن کافی به بافتهای بدن نمیرسد وباعث بروز علایم و مشکلاتی میشود. یک چهارم جمعیت دنیا از بیماری کمخونی رنج میبرند. کم خونی به دلایل بسیاری ایجاد ميشود که به طور کلی شامل کمبودهای تغذیهای، خونریزی، ناهنجاریهای ژنتیکی، بیماریهای مزمن یا مسمومیت های دارویی است. کمخونیهای تغذیهای، کم خونیهایی هستند که در اثر دریافت کم مواد مغذی ایجاد میشوند .از مهمترین مواد غذایی جهت خونسازی، که کمبود آن در خون بدن موجب بروز کم خونی میشود میتوان به آهن، ویتامینB12 و اسید فولیک اشاره کرد که از بین آنها کم خونی ناشی از فقر آهن یکی از شایعترین نوع کم خونی تغذیهای است.
فقر آهن
فقرآهن یکی از شایعترین اختلالات تغذیهای در کشورهای در حال توسعه و مهمترین نوع کمخونی تغذیهای در کودکان و زنان، در سنین باروری، است که با ایجاد گلبولهای قرمز کوچک و کاهش میزان هموگلوبین مشخص میشود. کم خوني فقر آهن از بيماريهاي شايعي است که به خصوص در کشور ما به وفور مشاهده مي شود و گروههاي مختلف سني را درگير ميکند. علل متفاوتي براي آن وجود دارد که مهمترين آنها اشتباهات تغذيهاي است. زماني که آهن کمي به بدن برسد يا دفع آهن از بدن زياد باشد، اين بيماري به وجود ميآيد. این بیماری سبب اتلاف منابع و مراقبتهای بهداشتی، کاهش بهرهوری در اثر افزایش میزان مرگ و میر، ابتلا به بیماری در مادران و کودکان و بالاخره کاهش ظرفیت جسمی و روانی در بخش بزرگی از جامعه میشود.
فقر آهن
فقرآهن یکی از شایعترین اختلالات تغذیهای در کشورهای در حال توسعه و مهمترین نوع کمخونی تغذیهای در کودکان و زنان، در سنین باروری، است که با ایجاد گلبولهای قرمز کوچک و کاهش میزان هموگلوبین مشخص میشود. کم خوني فقر آهن از بيماريهاي شايعي است که به خصوص در کشور ما به وفور مشاهده مي شود و گروههاي مختلف سني را درگير ميکند. علل متفاوتي براي آن وجود دارد که مهمترين آنها اشتباهات تغذيهاي است. زماني که آهن کمي به بدن برسد يا دفع آهن از بدن زياد باشد، اين بيماري به وجود ميآيد. این بیماری سبب اتلاف منابع و مراقبتهای بهداشتی، کاهش بهرهوری در اثر افزایش میزان مرگ و میر، ابتلا به بیماری در مادران و کودکان و بالاخره کاهش ظرفیت جسمی و روانی در بخش بزرگی از جامعه میشود.

