پژوهشگران
علوم پزشکی تاکید می کنند که اهمیت توزیع بافت چربی در بدن در پیش بینی
ابتلا به دیابت و بیماریهای قلبی عروقی اهمیت بیشتری نسبت به میزان چربی
کل بدن دارد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، هرگاه انرژی دریافتی افراد
بیش از انرژی مصرفیشان باشد، ضمن برهم خوردن تعادل قد و وزن، با انباشت
تودههای چربی در ناحیه باسن یا شکم، چاقی باسنی ( گلابی شکل) یا چاقی شکمی
( سیبی شکل) و در مواردی هر دو چاقی بروز میکند.البته بافت چربی توزیع یکنواختی در بدن ندارد. مهمترین محل ذخیره شدن چربی در بدن در ناحیه زیر پوست است.
در حالات چاقی و غیر چاقی، تفاوتهای ویژهای در بافت چربی زیرپوستی زنان و مردان مشاهده میشود.
زنانی که چاق نیستند از بافت چربی زیر پوستی بیشتری در ناحیه سرینی – رانی برخوردارند، در حالی که در مردانی که چاق نیستند چربی زیرپوستی به شکلی یکدست در تمام بدن توزیع شده است.
در مردان چاق، چربی زیر پوست شکم بیشتر جمع می شود. به این نوع چاقی، نوع مرکزی، بالاتنه، مردانه و یا چاقی سیبی شکل گفته میشود.
در زنان، چربی بیشتری در نواحی پایین شکم و لگن و رانها جمع میشود. به این نوع چاقی، چاقی محیطی، زنانه یا گلابی شکل میگویند.
ارتباط بین جنسیت و چاقی ناحیهای یا موضعی قطعی نیست. شماری از مردان به چاقی محیطی گرفتار میشوند.
بعد از ناحیه زیر پوست، چربی در احشاء، پشت صفاق، دور کلیهها و در ناحیه چشمخانه جمع میشود. میزان سوخت و ساز این چربیها بیش از شکم و ناحیه سرینی و رانهاست. این ترتیب اهمیتی خاص از نظر سوختوسازی دارد.
علوم پزشکی ثابت کرده است که تنها چربی تجمع یافته در اعضای داخلی بدن و احشاء مسیر مستقیمی به کبد دارد و در فعالیت بدنی هم چربی احشایی بیشتر از سایر قسمتها به عنوان سوخت مصرف میشود.






به گزارش 