در بسیاری فرهنگها در سراسر تاریخ، چای به عنوان یک معجون شفابخش تلقی شده است. بیش از هزار سال قبل راهبان بودایی به دلایل مذهبی چای مینوشیدند و معتقد بودند که در زمان درونپویی به بیدار ماندن آنها کمک میکند.راهبان بودایی همچنین معتقد بودند چای دارای نیروهای شفا بخش است. یکی از بزرگان ژاپنی قرن سیزدهم بنام «شوگون» در اثر پرخوری درآستانه مرگ قرار گرفته بود که یک راهب به او رژیم چای توصیه کرد و او بهبود پیدا کرد، بعد از آن مردم ژاپن بیشتر به دم کردن چای روی آوردند. یکی از دلایلي که دمکرده چای در دوران گذشته در نجات زندگی افراد موثر بوده این است که آبجوشیده باکتریهای بیماریزا را از بین میبرده. براساس نتایج یک تحقیق گسترده، خطر سکته مغزی برای مردانی که روزانه پنج فنجان چای مینوشند ۷۰ درصد کمتر است.
