پنيرك در شيراز «خطمي»، «نان كلاغ» و در گيلان «پين ديره» ناميده ميشود. در كتب طب سنتي انواع آن را با نام «خبازي»، «خيرو» و «ملوخيا» ذكر ميكنند. به هندي نيز برخي گونه پنيرك را «خبازي» و «خباجي» مينامند. به فرانسوي به انواع آن noegamarF و evuaM و به انگليسيwollaM گويند. در ايران دو گونه از آن ميرويد پنيرك كبير و پنيرك صغير.
پنيرك كبير
در فارسي پنيرك و در كتب طب سنتي به آن «خطمي» گويند. گياهي است علفي پايايا دوساله، بلندي آن 08 -04 سانتيمتر و گلهاي آن درشت است.در ماههاي ارديبهشت تا تير ماه به رنگ قرمز مايل به بنفش ظاهر ميشود. ريشههاي آبدار و سفيدرنگي دارد و ساقه آن استوانهاي شكل و راست است. برگهاي بزرگ و داراي دم برگ است. گلهاي آن پس از خشك شدن به رنگ آبي درميآيند.








