
سالانه از هر10000 نفر، 21-7 نفر به سنگ کليه مبتلا ميشوند. بيشترين ميزان بروز در گروه سني 45-20 سال بوده و در مردان بيشتر از زنان ديده ميشود. بروز سنگهاي كليوي در كشورهاي توسعه يافته عمدتاً به علت مصرف زياد پروتئين حيواني و سديم به همراه رژيم غذايي كم فيبر ميباشد. چهار نوع مختلف از سنگهاي كليوي براساس تركيب سنگها شناخته شدهاند که عبارتند از: سنگهاي كلسيمي شامل سنگهاي اگزالات کلسيم و فسفات کلسيم، سنگهاي استرووايت (منيزيوم، آمونيوم، فسفات)، سنگهاي اسيد اوريك و سنگهاي سيستيني. سنگهاي كلسيمي شايعترين نوع سنگهاي کليوي هستند و حدود 75 درصد كل سنگها را تشكيل ميدهند. اكثر اين سنگها از نوع سنگهاي اگزالات كلسيم ميباشند. سنگهاي فسفات كلسيم براي رسوب، نياز به محيط قليايي دارند و بنابراين به جز در بيماران مبتلا به اسيدوز لولهای کليوی (RTA)، هيپرپاراتيروئيديسم اوليه يا سندرم شيرقليا شيوع كمتري دارند.
ريسك فاكتورهاي سنگ كليه به صورت كلي عبارتند از:
- سن: در ميانسالي بيشتر است.
- جنس: در مردان 3 برابر زنان اتفاق مي افتد.
- دفع بيش از اندازه آب از طريق تعريق
- هواي گرم و کم آبی بدن در ماههاي تابستاني
- كاهش دريافت مايعات (در خواب، سفر، بيماري يا عادات نادرست)
- اختلالات ژنتيكي مانند: نقرس و دفع اگزالات زياد از ادرار به صورت اوليه