در طب سنتي، ظهور علائم بيماري در اثر به هم خوردن تعادل اخلاط چهارگانه (صفرا، سودا، بلغم و خون) رخ ميدهد. اين چهار خلط بايد در بدن به ميزان متعادل و طبيعي باشند، در غير اين صورت مضر هستند. زياد شدن خلط (خلط در لغت يعني آميزه يعني چيزي كه با چيز ديگر آميخته باشد)، سبب سنگيني، غلظت خون و بالا رفتن حرارت بدن ميشود، لذا فرد در خود احساس كسالت، سستي، ميل به خواب، سردرد و كندذهني ميكند.
علت اصلي همه اين حالات زيادهروي در خوردن و آشاميدن، استراحت زياد، ورزش نكردن و استحمام كم است. بطور كلي علت پيدايش بيماريهاي مختلف به هم خوردگي اخلاط است كه با توجه به نوع خلط نشانههاي مختلفي دارد. اين چهار خلط در بدن جايگاه مشخصي دارند: سودا در طحال، صفرا در كيسه صفرا، خون در كبد و بلغم در لنف (سرتاسر بدن) جاي گرفتهاند.
در شماره گذشته در مورد خلط بلغم و غذاهاي مناسب براي اين مزاج صحبت كرديم. در اين شماره به ساير مزاجها ميپردازيم:
علت اصلي همه اين حالات زيادهروي در خوردن و آشاميدن، استراحت زياد، ورزش نكردن و استحمام كم است. بطور كلي علت پيدايش بيماريهاي مختلف به هم خوردگي اخلاط است كه با توجه به نوع خلط نشانههاي مختلفي دارد. اين چهار خلط در بدن جايگاه مشخصي دارند: سودا در طحال، صفرا در كيسه صفرا، خون در كبد و بلغم در لنف (سرتاسر بدن) جاي گرفتهاند.
در شماره گذشته در مورد خلط بلغم و غذاهاي مناسب براي اين مزاج صحبت كرديم. در اين شماره به ساير مزاجها ميپردازيم:









