
به گزارش سایتک دیلی، محققین این مطالعه، نتایج خود را در نشست علمی ۲۰۱۲ انجمن قلب آمریکا ارائه کردند. گوجه فرنگیهایی که در این مطالعه دستکاری ژنتیکی شدهاند، ۶٫اف تولید میکنند، پپتید کوچکی که عملکرد ApoA-1 را تقلید میکند. ApoA-1 پروتئین اصلی در لیپوپروتئین با تراکم بالا یا به اختصار اچ.دی.ال است. محققین از این پپتیدها برای موشهایی استفاده کردند که نمیتوانستند لیپوپروتئین کم تراکم را از بین ببرند و نیز برای آنها رژیم غذایی پرچربی تعیین کردند.
محققین به این نتیجه رسیدند که موشهایی که گوجه فرنگی دستکاری شده از نظر ژنتیک، ۲٫۲ درصد از رژیم غذاییشان را تشکیل میداده، تفاوتهای بدنی از خود نشان دادهاند. از جمله، در این موشها، سطح التهاب خونی پایینتر بود. همچنین، فعالیت آنزیم آنتیاکسیدان پاراکسوناز در بدن این موشها بیشتر بود. به علاوه، آنها دارای سطح بالاتری از لیپوپروتئین با تراکم بالا و برعکس، میزان پایینتری از اسید لیزوفسفاتیدیک و نیز پلاکهای آترواسکلروزی کمتری بودند.

به هر حال، خوردن دارویی که درون یک میوه یا گیاه خوراکی است، در مقایسه با قرص، سادهتر است، شما اینطور فکر نمیکنید؟
بهنوش خرمروز / خبرآنلاین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر