نوشته : زير نظر دكتر سعيد حسيني
سيب زميني(solanum toberosum)يكي از اعضاي خانواده سونالاسه يا تاجريزان است. داراي برگهاي مركب و بريده و گلهاي سفيد يا بنفش ميباشد. ميوه آن كوچك، كروي، قرمز و سمي است، ولي داراي ساقههاي زير زميني خوراكي ميباشد كه حاوي اندوخته نشاسته فراوان است. سيبزميني از لحاظ سايز، شكل، رنگ، طعم و محتواي نشاستهاي متنوع ميباشد. اين گياه داراي حدود 100 واريته است. اين واريتهها تحت عنوان زودرس، دير رس و ميانه رس تقسيم ميشوند و بر حسب استفاده اين گياه به سيبزميني خوراكي، علوفهاي و صنعتي (جهت استفاده در توليد الكل يا نشاسته و قند) تقسيم ميشوند. سيبزميني در حوالي سال 1570 توسط فاتحان اسپانيايي از آمريكاي جنوبي به آن كشور منتقل شد و كشت آن در سراسر اروپا رواج يافت. سيبزميني بعدا توسط مستعمره نشينهاي بريتانيايي به آمريكاي شمالي منتقل شد. سيبزميني نخستين بار توسط سرجان ملكم در اواسط پادشاهي فتحعلي شاه قاجار به ايران آورده شده است، براي همين در ابتدا به آن «آلوي ملكم» ميگفتند و اكنون هم در بعضي از شهرهاي ايران سيبزميني را به نام آلو ميشناسند. در حال حاضر هر ساله در حدود 300 ميليون تن سيبزميني در سراسر جهان توليد ميشود. شهرستان اقليد در ايران يكي از توليد كنندگان مهم اين محصول است. سيبزميني مهمترين محصول زراعي است كه در حال حاضر پس از گندم، برنج و ذرت در مرتبه چهارم جهاني قرار دارد.







