مقدمه
گز یکی از فرآوردههای غذایی سنتی ایران است که نزدیک به 450سال پیش در شهر تاریخی اصفهان همزمان با شکوفایی علم و هنر در دوره صفوی تولید شد و سالها است که زینت میهمانیها و مکمل شادیهای مردم ایران زمین است.این فرآورده به لحاظ برخي ویژگیها از جمله بافت، مزه و خواص غذایی و دارویی و نداشتن هیچ گونه مواد وافزودنیهای سنتتيک غیر طبیعی، در عرصه محصولات غذایی جهان منحصر به فرد میباشد.در لغت نامه دهخدا گز را از شیرینیجات دانستهاند. افزودنی سنتی و معروف این محصول، صمغ طبیعی به نام «گزانگبین» میباشد که به علت کاهش چشمگیر برداشت آن در سالهای اخیر، با انگبینهای گیاهی مشابه مثل ترنجبین و شیر خشت جایگزین گردیده است.
گز یکی از فرآوردههای غذایی سنتی ایران است که نزدیک به 450سال پیش در شهر تاریخی اصفهان همزمان با شکوفایی علم و هنر در دوره صفوی تولید شد و سالها است که زینت میهمانیها و مکمل شادیهای مردم ایران زمین است.این فرآورده به لحاظ برخي ویژگیها از جمله بافت، مزه و خواص غذایی و دارویی و نداشتن هیچ گونه مواد وافزودنیهای سنتتيک غیر طبیعی، در عرصه محصولات غذایی جهان منحصر به فرد میباشد.در لغت نامه دهخدا گز را از شیرینیجات دانستهاند. افزودنی سنتی و معروف این محصول، صمغ طبیعی به نام «گزانگبین» میباشد که به علت کاهش چشمگیر برداشت آن در سالهای اخیر، با انگبینهای گیاهی مشابه مثل ترنجبین و شیر خشت جایگزین گردیده است.









