
هدف از مطالعه مذکور بررسی ارتباط بین مصرف میوه های خشک با موارد: دریافت غذایی و کیفیت رژیم غذایی و شاخص های آنتروپومتریک مرتبط با اضافه وزن/چاقی بود.
در واقع این مطالعه، حاصل یک بررسی ثانویه بر داده های غذایی و آنتروپومتریک 13292 فرد بزرگسال که در سالهای 1999 تا 2004 در بررسی ای موسوم به بررسی سلامت ملی و ارزیابی غذایی شرکت داشتند، بود. افرادی که در طی روز حدود یک هشتم فنجان و یا بیشتر از میوه های خشک را مصرف می نمودند را به عنوان مصرف کنندگان میوه های خشک تعریف نمودند( که این افراد از طریق بررسی گزارش های یادآمد 24 ساعته شناسایی می گشتند).
نتایج مطالعه نشان داد که 7% از افراد میوه های خشک را مصرف می نمودند. محققین شاخص های آنتروپومتریک مرتبط با اضافه وزن و چاقی و همچنین کفایت رژیم غذایی افرادی که مصرف کننده میوه خشک بودند را با افرادی که مصرف میوه خشک نداشتند، مقایسه نمودند.
در کل شواهد مطالعه حاکی از آن بود که مصرف کنندگان میوه های خشک دریافتهای غذایی بهتری داشتند و همچنین مصرف اقلام غذایی ناسالم (اعم از: چربی اشباع، الکل، شکر) در آنها کمتر از افرادی بود که میوه های خشک را مصرف نمی کردند، که این امر می تواند دال بر این امر باشد که مصرف میوه های خشک توانسته جایگزینی برای اقلام غذایی ناسالم در آنها بوده باشد. کیفیت رژیم غذایی در مصرف کنندگان میوه های خشک آشکارا بهتر بود، همچنین فاکتورهای: وزن بدن، نمایه توده بدنی و محیط دور شکم در افرادی که میوه خشک مصرف می نمودند کمتر از بقیه بود.
نکته عملی: شواهد علمی حاکی از آنند که مصرف میوه های خشک با بهبود دریافت های غذایی و کیفیت رژیم غذایی و همچنین کاهش وزن و چربی بدن مرتبط است، لذا می توان میوه های خشک را به عنوان یکی از تنقلات سالم در رژیم غذایی روزانه گنجاند. ولی میوه های خشک متراکم تر از میوه های تازه اند و محتوای کالری و شکر بالایی دارند، لذا نباید در مصرف آنها افراط نمود؛ مثلا مصرف یک چهارم فنجان میوه خشک (معادل یک واحد میوه) در روز، کفایت می کند.
ایراندخت نیکبخت - کارشناس تغذیه
منبع: Nutr Res.2011 Jun;31(6):460-7
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر